Ambulanciers 


Marnix Krekels ging in 2019 met zijn camera richting Keulen voor een reportage te maken over de Rotterdammerstrasse. Het lijnenspel en de felle maar zachte gele voorgevels gaven hem de inspiratie voor deze reeks. Het trok hem aan om even naar de voordeur van deze mensen te stappen. Hij zoekt de schoonheid bij de mensen thuis. Hij fotografeert de mensen en vraagt hen om exact te blijven doen waarmee ze bezig waren voor de bel rinkelde en hij werd toegelaten in de leefwereld van deze verschillende groep mensen.

Centraal in dit boek staat het licht, niet enkel het licht waarmee hij schrijft maar ook het soort licht dat zich bevindt rond de leefomgeving van de mensen

 

Ambulanciers 

Marnix Krekels had het genoegen om met de Antwerpse ziekenwagen mee te rijden en zo een beeld te kunnen schetsen van hun beroep. Deze reeks brengt uit respect geen slachtoffers in beeld. Tevens was het ook verboden om de artsen, brandweer en pit-medewerkers in beeld te brengen. Na het fotograferen van deze reeks was duidelijk dat ze een zwaar beroep hebben met veel afwisseling.